تبلیغات اینترنتیclose
اشعار 1
پیچک ( خلیل جوادی)
شعر و ادب طنز پارسی
نوشته شده در تاريخ شنبه 9 دی 1391 توسط سید مجتبی محمدی |

سیب سرخ

 

 

**

دلم میخواد یــه سیب سرخ به دامن یـــــار بزنم


دامن اگــــه تنش نبــو د، سیــبو بــه شلوار بزنم


وقتی یکی سازمی زنه من ازصداش خوشم میاد


دلم میخواد یـــه ناخنک به سیم گیتـــــــار بزنم


کـــــــاش بذارن بــا یه الاغ برم تو بــــانک مرکزی


تــــا میتو نم از او ن هزار یــــا بهش بــــــار بزنم


دم دمیم، یه روز میخوام برم سراغ شــــــــاعری


یه روز نی انبان و دهل ، یه روز میخوام تـار بزنم


مسائل خصوصیتــو بــــه من نگو ، اگـــــر بگی -


عـــــادت من اینه برم تو کـــوچه ها جــــار بزنم


وقتی یه خواننده داره شعرو غلــط چیز میکنه


دلم میخواد درجـــا پاشم کــلّه به د یــوار بزنم


میخوام با احمدی نـــژاد بشینیم و صفــا کنیم


اون برام آواز بخونــه منم براش تـــــار بزنم

 

 

 

خلیل جوادی

http://www.forum.98ia.com/t104429.html

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار 1, | بازديد : 244

نوشته شده در تاريخ شنبه 9 دی 1391 توسط سید مجتبی محمدی |

حق تقدم

 

**

اگـــه یـه روز رفتی یه جــــای دنیــــــا

واسه خودت ماشین خریدی اونجــــــا

یه چی بخر شبیه پیکـــــان بـــــــاشه

صندلیاش مدل جـــــوانـــــان بـــــاشه

وقتی کـــه پشت فـرمونش نشستی

خواستی بفهمن کـه کجایی هستی

اوّل کـــــــــار واســـــــــه جلو پنجـره

یـــــه نعل اسب عــالی یـــــادت نـره

یـــه وخ خیـــال نکن حــاجیت جـواده

اون ورِ دنیـــــــا بد نظـــر زیـــــــــاده

تسبـیـــحتــو بـــپـیـــچ دور شصـتـت

مبــــایلـــتم در آر بگیـــر تـــو دستت

رعـــــــــــــــایت حــق تقــــدم بـــده

گــــــــازو بگیر به هچکی ام را نـــده

بـا هر کی خواس جلـو بیفته لـج کن

برو جلوش فرمــونـــو فوری کــج کـن

یـه دفـه مثــل اسب وحشی رم کن

روی تـمـــوم آدمــــــارو کــــم کـــن

همیشه دوبلـه واستـا راهو سـد کن

افسر اگــــــه نبــود چراغــــو رد کـن

سبقتو هر جور کــه دلت خواس بگیر

از چپ اگـــه مشکـله از راس بگـیــر

تــــا می بیـنی را نمیرن جمـــــاعت

لایی بکش بــــــرو بــا اند ســــرعت

نذار کسی تـــــــورو معـــطـل کنــــه

هیچکی نباید بـــا تــو کـل کــل کنه

پشت چـراغ اگه جلوت واســــتـادن

چراغ که سبز شد یــهو بــــوق بـزن

تمـــوم آدمــــا بــــه جـــز تــــو خُـلن

نمیـــدونن چـــــــراغ چـــــیه مُنگُـلن

همه به جز تو دست و پــــا چُلُـفتن

بـــــوق نـــزنی مـمـکـــنه را نیــفتن

راستی کــمر بنـدتو هــیچوخ نبـند

محل نده بـــه این چیــزای چـــــرنـد

هر کی کمر بندشو بسته هــو کـن

خودت فقـــط روی شکـم ولــــو کـن

همینجوری که پشت رل نشـستی

بذار هـمه خیــال کنن کــــه بستی

گشنه شدی یه موقه پشت فرمون

یــه چی بذار تــــو دهنت بلمبــــون

دستــتو بیـــرون ببــــــر از پنجـــــره

هر چقد آشغال داری شوت کن بره

تخـمه اگـــه خوردی لُپاتـــــو پُف کن

پوستشو تـا هر جا که میره تُف کن

 

 

 خلیل جوادی

http://www.forum.98ia.com/t104429.html

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار 1, | بازديد : 519

نوشته شده در تاريخ شنبه 9 دی 1391 توسط سید مجتبی محمدی |

فردوسی

*****

اونـــا کــــه میمیرن مـیرن تو برزخ

قـــاطـی میشـن اهـل بهشت و دوزخ

کـــار همـــــه اونجـــا بخـور بخوابه

تــــا روز آخــــر ، کــه حساب کتابه

اونجــــــا یـــــــه سـیستم اداری داره

واســــــه خودش ســاعت کاری داره

سیـستِم اونجــــارو میگـــن عــالیــــه

کــلِّ لـــــــوازمــــش دیجـیـتــالـیــــه

فــرشتـــه ای هسـت کـــه کارش اینه

صُب تـــاشـب اونجـا بگیـــــره بشینه

کـارکـــه نباشه حــوصله ش سرمیره

میشـینه بـا کــــامـپیــوتــــر ور مـیره

مـیخواس تــــوی کــامپـــیوتـر بگرده

رف تـــو پــــروفـــایل یــه پیره مرده

کـــــامپیوتــریکی دو دفه گف: دینگ

پـــرید توی گــزینه ی " دیپورتینگ"

فــرشته هــه دسپاچه شد کلیک کــرد

کامپیوتربدجوری جیکّ وجیک کــرد

یهــــودر یــــه قــبر کهــنــــــه وا شد

یـــــه پیـــــره مـرد بــا شکــوه پا شد

ازش ســـوال کــــردن اســمت چیـــه

گفـت: ابــوالقــــــــــــــاسم فــردوسیه

یکـی دوروز نشس تـــوی یــه میدون

دیـد نمیشه پـــــا شد اومــد تو تهرون

زمـین نفس کشـــــــید و بــرفا آب شد

بهـــــــار اومـد دوبــــاره انقــلاب شد

هــــوای تهــــرون یــه نمه ملس بــود

مـــزّه ی زنـــدگی حســـابی گـس بود

باز شب عــید اومــد و رختا نـــو شد

فصـــل شلـــــوغــی و بـدو بـدو شــد

شاعر شــــــــــــاهنــامه خوشحال شد

دستــای اون رو شـونــه هاش بال شد

بعد هـــــزار و چــند ســـــــال دوری

اومده بود چهـــــار شنــبه ســــــوری

آتــیش روشــن جـــوونهــــــارو دیــد

اونم یه بــــار از روی آتیــــش پــرید

مـــامـــورا اومـدن بهـش گیــــر دادن

چن نفـــری دور و ورش واســتـــادن

بــا حــرفاشـــون کلی بهش نیش زدن

گـــــرفــتــنــو ریشــــشو آتـیـش زدن

شاعــر شاهنـــــــــامه بـــا حـــــال بد

رفت و نشــــس ریشـــشو بــا تـیـغ زد

خـلاصــــــه، تصـمیـــم گـرف نو بشه

صــاحب کت شلـــــوار و پالتـو بشــه

رف جلـــــو مغـــــازه پشـت ویتریــن

دیـد همــه ی لبـــاسـا هس مدین چین

مــــو بـــه تنش همون دقیقه سیخ شد

یــــه خــورده واستاد به لباسا میخ شد

مغــــازه داره گفــت : عــزت زیـــــاد

دایــی ، بــرو کنــــار بذار بــــاد بیاد

بـــــا اینـکه چــرت و پـرت گف یارو

شــــاعــر شاهنـــــامه رفـت اون تـــو

بــــه قـول مـــا یـه خورده پالتار خرید

شــــال و کــلاه و کـت و شلـوار خرید

دستـــشـو تـــو جیب بغـل فــــرو کـرد

اشــــرفــی قـــــــرن چهـارو رو کـرد

شـــاعـــر مـــــــا بعد خـــــرید هنگفت

به شیوه ی خودش به اون جوون گفت:

------------------------------------

شمارا چه رفته ست کاینسان خلید

چـــرا جــمــلـــه ژولــیده و بُنجـُلید؟

چرا سیــخ سیـخـی شــده مویتان؟

چـرا مــثل زنهـــاست ابـــرویتـــان؟

تـو مردی اگر، چیست آن موی مِش

بـــرو از سیــــاوش خجــالت بکــش

هــــزاران چو تــــو لندهـــــــور پلید

نیرزد به یک مــــــــوی گــــُرد آفـرید

اگر لشکر انگيزد اسفنديار

دگر موی مش کرده نايد به کار

تو را پاردم گردد آنگه عنان

همی می کنی پشت بر دشمنان

تــــویی کــه بــه من تکّه انداخــتی

گمـــــــانم مـرا خــــــوب نشناختی

ابـــوالقـــــــاسمم بنده ، فردوسیََم

حکیــــــم زبــــــان آور طــــــوسیَم

کنون زیـــــــــر این گنبد نیل فــــــام

همــــه مــر مــرا می شناسند نــام

--------------------------------------

یــــه لحظـــه بعدِ اون صـدای کلفت

مــــرد فروشنده بــه فردوسی گفت:

خودت که نـــــه، میدونتــو میشناسم

از تـــو کسی چیـــزی نگفتــه واسـم

ببینمت، تــو شاعــری راس راسی؟

"مــریم حیـدر زاده" رو میشنـــاسی؟

راستی یه چی بخوام، ازت بر میاد؟

ترانـــــه ی رپ از کارات در میاد؟

پسر خالــــه م میخواد کاست جم کنه

یه چیزایی میخواد سر هـــــــــم کنه

میخوام بـــــراش چیزای مشتی بگی

هفش تــا شعـر شیش و هشتی بگی

بیـا ، اینم یـــه کـــاغذ و یـه خودکار

یــــه چی بگوتومایه های " شاهکار"

امّــا تــورو جـــون مامانت استـــــاد

چیزی نگی که گیـــــر بدن تو ارشاد

---------------------------------

شاعــر شاهنــــامه ســری تکون داد

هیچّی نگف، فقــط پـــا شد راه افتـاد

دید نمیتونـه بـــــا همــــه بجنگــــــه

هرجـــا کـــــه میره آسمون یه رنگه

بنــده خدا دلــش میخواس خیلی زود

دوبــــــــاره برگرده همونجا که بود

طفلی نشس همینجوری غصّه خورد

یه روز نوشتند ، که دق کرد و مرد

 

خلیل جوادی

http://www.forum.98ia.com/t104429.html

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار 1, | بازديد : 289

نوشته شده در تاريخ جمعه 8 دی 1391 توسط سید مجتبی محمدی |

 

 

جاتون خالی یه جایی مهمون بودیم
پــــای بسـاط تلـویـزیــــون بـودیـــم

برنامه شون سازی و آوازی بـود
اما سازش قایم باشک بـازی بود

بچّه ی صابخونه که فیلمو می دید
رو به باباش کرد و با خنده پرسیـد

اون دو نفـر که پشـت اون گلدونن
شونه شونو هِی چرا می جنبونن

باباش بهش گف پسـرم گیـر نده
خنده زیادیش پیـش مهـمـون بده

اون دو تا اونجا گِل لگد می کنن
اونـا دارن کـارای بـد می کـنـــن

آلت موسیـقی میـــگن حرومــه
اگه نـیـگا کـنـی کـارت تـمـومـه

هر کی چشش ساز ببینه لــوچ میشه
مخش یهو سوت میکشه پوچ می شه

اونایـی که صاحـب تلویـزیــونـن
خیر و صلاحِ همه رو می دونـن

میـگـن نوازنـدگـــی عـلاّفـیــــه
آقـای خوانـنـده خـودش کـافـیـه

این صــــدای ســـازه که خیـلی خوبـه
خودش یه تیکه پوست و سیم و چوبه

همین ناقاره که صــــداش عالـــــیه
نـیگـاش کنـی یـه طـبـل تـو خالـیـه

اینم بگم اصل قضیــه چــوب نیســت
آلت موسیقی یه خورده خوب نیست

میگـن زن و بچــه میـاد رد میـشــه
اگه نشون بدیم یه وخ بـد می شه

اینـارو که میگـم یـک از هـزاره
کـلـی پـیـامــدای دیــگـه داره

بچه هه گف بابا یه خورده صب کن
کنـتـرلـو بـگیـر جـلـو عــقــــب کـن

تلویزیون پاک شده پـشم و شیـشـه
ما بچه ها تکلیفمون چی می شه ؟

شبــانه روز دارن کانـــال می زنـن
می شینن اونجا ضد حال می زنن

برنامــه ها تکـــرارین همیشـــه
آخـه بابا اینجوری کـه نـمـیـشـه

بودجه که تصویب میشه میلیاردیه
فیلما چیه ؟ فـقـط لـورل هـاردیـه

سازو که گفتین بده ، وافور چطور ؟
دیدنِ صحنـــه هـای ناجـور چطور ؟

هر کی می خواد آینه ی عبرت بشه
میـاد تــو ایـن فیلـما مواد می کشـه

اینجا یه کم حرفا تو هم تو هم شد
با یه کشـیـده روی بـچــه کـم شد

وقتـی که یارو فارغ از کتــک شـد
گفت : آخیش چقد دلم خنک شد

ایـنــا هـمـش تقـصیــــر روزگاره
بچه و این حرفا ، چه معنی داره

ما آم که این حرفارو می شنفتیم
پیـــرو فـرمایـــش یارو گـفـتـیــــم

از تـلویـزیــون نبـایـد بـد بـــگـی
تو دهنت هر چی که اومد بگی

بودجه ی میلیاردی داره که داره
فقط لـورل هـاردی داره که داره

فیلمای تکراری چه عیبی داره
چشت درآد بشین ببین دوباره

ماها اینیم یهو سگ هار میشیم
رو بهمون بدن طلبکار می شیـم

دوره ی مشـروطـه که یادتـونه
بازم اگه شُـل بـگـیـرن همونه

شـاخ اتـابـکو زدن شکـــونـــدن
فاتحه ی ممدلی شاهو خوندن

عهدو شکسته که شکسته بـاشه
مجلسو توپ بسته که بسته باشه

بُلنگو دس گـرفـتـن و جــار زدن
شیخ به اون گندگی رو دار زدن

تورو خدا نگین این حرفا زشته
من نـمـی گـم تـو کـتـابا نوشته

یِپـرمِ بـدبختــو زدن کشتـنـــش
بچه ها موندن روی دست زنش

اون از امیــر کبیـــر، این از مصــدق
به اون عذاب دادن به این یکی دق

خـلاصه اینـکه ، این سیاست بـده
عـقلـتـو دسـت ایـن جـماعـت نده

ما که سیاست سرمون نمی شه
جون شمـا ایـنـو مـیـگـم هـمیشه

حالا با این توضیحایی که دادم
دل نـگـران احــمـــدی نـــژادم

بــسّه دیـگه زیـاد بـگم بـد میشه
یـهـو صـلاحـیـّتـمـون رد می شه

 

خلیل جوادی

http://varieties.persianblog.ir/post/2

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار 1, | بازديد : 567

صفحه قبل 1 صفحه بعد