تبلیغات اینترنتیclose
کـــــاش بسوزم هــزار ســـال در آتش(خلیل جوادی)
پیچک ( خلیل جوادی)
شعر و ادب طنز پارسی
نوشته شده در تاريخ شنبه 9 دی 1391 توسط سید مجتبی محمدی |

آتش

**

کـــــاش بسوزم هــزار ســـال در آتش
بـــــــاز گشـــایم پر خیـــــال در آتش

روی سیاوش سپید شد به دو عـــالم
تــــا کـه سمندش فکند یـــال در آتش

گـــــاه بـروید ز شعله بــــــاغ بهشتی
گـــاه میسّر شـــود محــــــال در آتش

سوخته جانــان بـــه اوج قـله رسیدند
دل چو به دریـــا زدند و بــــال در آتـش

سرخ مرامان عروجتان چه بلند است
کـــاش بسوزم هــزار ســـال در آتش


 

 

خلیل جوادی

 

***********

 

 


دعا نویس ( ترانه)

 

**

یکی خـــــراب ریـــشه یکی خــــراب دیــشه
تـــو این هـــمه خرابی تکلیف مون چی میشه؟

یکی به جـای دستاش پیــــنه رو پیشـونیشه
بدون کـــــــار وزحمت جیباش پره همـــیشه

یکی کـــوپن فروشه یکی دعـــــــا نویسه
یکی توکــار گریهس نونش توچشم خیسه

یه عدّه غـرق پول و یـه عدّه آس و پاسن
یـــــه عدّه بی اراده تو کــوچه ها پلاسن


 

خلیل جوادی

 

*************

عشق یخی

 

**

آی آدمـــــا گـــول نخورین بــــاعشقای دروغـــــــکی
بــــاقــــــولای بلا محــل بـــــاوعده هـــــــای الکی

تواین روزای گـرگ ومیش قاطی شده عشق وهوس
عشقای امــروزی شده یـه مُش دروغ همین وبس

مثل قـــــــدیم رنگ نداره حنای عــــــــــاشقا دیگه
خیلی چیزا عوض شده هیچ کی بهت راس نمی گه

دلارو قسمت می کنــن انگاری کــــــه نذری دارن
هرجا می رن یه تیکّه دل پیش یکی جـــا می ذارن

تـــو این زمونه عاشقی حساب کــــــــتابی نداره
این روزا حتّی آســـمون یــــــه جـــــای آبی نداره

شبــا تــوی مـهمونـیــا عشق یخی فــــراوونــه
فـردا که آفتـــاب بزنــه هیچّی ازش نمـی مـونه


ریشه مـــــونــو سوزوندن نمی دونیم چی هستیم
کاشکی می شد بفهمیم کی بودیم و کی هستیم

 

خلیل جوادی

 

***********

 

سوز دل

**

دمی از ســـوز دلـــم در نفس بـــــــاد افتـاد
سخت پیچید به خود بـــاد و به فریــاد افتـاد

چنگ از پـــرده بـه در شد ز رهِ جـــامـه دران
تـــــار گیـسوی تــو تــــا در رهِ بیـداد افتـــــاد

نــاگهان شعله از اعماق وجودش بر خاست
هــرکه چشمش به نگــــاه تـــو پریـزاد افتــاد

آب اگـــر رفت ، به جو بــــاز نگـــردد هــرگــز
هر که چون اشک اگر از چشم تو افتاد افتاد

جـای جــای دل شیرین اگـــــر از سنگ نبود
پس چه بود آنکه شبی بر سر فرهــاد افتـاد

بـه گمـــان من از آن آه کـــه فرهــــاد کشید
رخنـه در کنـــــگره ی بــــــارگــه داد افتـــــاد

 

 خلیل جوادی

http://www.forum.98ia.com/t104429-2.html

برچسب ها : ,

موضوع : اشعار 4, | بازديد : 647